Seneca Congres 2019

Kunnen houden wat we hebben (willen)

Hoe te handelen met onzekerheden

Elke transitie kent de vertraging van een eigen traditie. Dat wat achter ligt, wat ooit was. Als (oude) zekerheid, plaats makend voor een nieuwe zekerheid, het vergezicht. Tegen (w)elke prijs houden we wat we hebben?! In een samenleving die er straks volstrekt anders uitziet.

De weg naar het vergezicht, naar de “nieuwe zekerheid” is een zeer onzekere. Weten we inmiddels. Een hobbelige weg die een aantal decennia geleden is ingegaan en de komende jaren zal leiden naar....wat we met elkaar hebben beloofd als het gaat om goede zorg, bereikbaarheid en betaalbaarheid, inzetbaarheid, verdeling, solidariteit. Anders gezegd: tenminste behouden wat we hebben waarbij alle andere parameters aan forse veranderingen onderhevig zijn. Ook een nieuwe zekerheid....

Hoe doen we dat? Hoe bereiken we die nieuwe zekerheid. Dat geeft heel veel ONzekerheid. Niet veilig. In alle takken van zorg: leefstijlzorg, zelfzorg, acuut, electief, chronisch. Op alle fronten, voor alle betrokkenen. Voor de mensen voor wie we het doen, de cliënten, bewoners, patiënten. Voor hen en hun omgeving, voor mantelaars, vrijwilligers. Voor de mensen met wie we het doen, de arbeidspopulatie. En niet alleen de (nieuwe)instroom, maar ook het behoud, goed werknemer- en werkgeverschap. Veel onzekerheden over hoe we het gaan doen, met welke middelen, inzet van technologie, op welke locaties, en voor welke diensten.

Dat alles in hoog tempo, heel hoog tempo. Haast en moeizaam overzicht. Voor de zekerheid kennen we intussen veel ijkmomenten.

Onzekerheden worden nog eens gevoed door beeldvorming. Het publieke domein is daar - zeker in deze tijden van radicale transparantie - van huis uit een favoriet en helaas dankbaar onderwerp voor. Zeker de zorgsector, zo lijkt het. Dankbaar ook omdat onzekerheden nu eenmaal leiden zo laat de realiteit zien - tot defensief gedrag. Voor en van hen die het aangaat en van hen die er leiding aan geven. “Het blijft ook vaak heel stil aan de andere kant van de lijn.” We doen immers ons werk.

Daar zit te boeiende paradox. Het nieuwe vergezicht, de ambitie geeft als beeld veel energie. Dat willen we met elkaar. De dagelijkse onzekerheden, het hoge tempo, de vele ijkmomenten en de niet altijd overzichtelijke weg kosten veel energie; we moeten er doorheen.

Hoe te handelen met onzekerheden? Dat is de thematische uitdaging die we tijdens Seneca 2019 met elkaar willen bespreken. De turbulentie van nu heeft haar implicaties op psycho-sociaal en gedragsterrein. Zichtbare en gerespecteerde deskundigheid, leiderschap is als nooit tevoren van zeer grote waarde. We kunnen de vergezichten goed neerzetten. Dat is zeker. Maar we hebben vooreerst met elkaar alle kracht en inzet nodig voor de weg er naartoe.

Langs de uitdagingen op het gebied van de arbeidsmarkt en goed werkgeverschap, op het gebied van (her)inrichting van diensten, aanbieders maar ook vragers, verschuiving van eigenaarschap en op het gebied van beeldvorming willen we Seneca 2019 vorm geven. Onder leiding van Seneca voorzitter Martin van Rijn. Met....ervaringsdeskundigen, bestuurders en beleidmakers. In een vernieuwde opzet van met elkaar de weg vormgeven.