Petra van Dam

‘De realiteit in de stad toont aan dat er meer is dan wat beleidsmatig wordt geregeld‘

“Natuurlijk besturen wij, de bestuurders. Maar besturen in de zorg betekent tegenwoordig schaken op veel borden. Want bestuurders hebben te maken met veel verschillende stakeholders die allemaal hun eigen verwachtingen hebben. Een voorbeeld: vergeleken met 15 jaar geleden hebben we te maken met een versterkt inkoopbeleid. Daarop moet je als bestuurder anticiperen. Dingen veranderen. Daarom vind ik het goed om met elkaar in debat te gaan en te blijven. Uiteindelijk kom je er altijd uit.”

Eigen kleur geven aan regels
”De care is volop in beweging. Veel regelgeving en uitvoering is verschoven van Den Haag naar de gemeenten en er zijn de nodige koepels die allemaal hun ideeën, belangen en wensen hebben. Daarnaast heb je als bestuurder te maken met kaders waarbinnen je moet werken, én heeft de samenleving de nodige verwachtingen van de care. Als bestuurder ben je onderdeel van die samenleving in beweging. Daarom kan ik goed mijn eigen kleur geven aan al die regels en verwachtingen en ben ik dus uiteindelijk toch degene die bestuurt. Ik vind dit een mooie, spannende tijd om bestuurder te zijn. Voor mij geldt, net als voor de meeste bestuurders: choose your battles carefully.”

‘Ik vind dit een mooie, spannende tijd om bestuurder te zijn.’

Hoe werkt zorg in een grote stad?
“In mijn presentatie tijdens Seneca Congres vraag ik aandacht voor de dagelijkse realiteit. Voor mij betekent dat de complexe werkelijkheid in een grote stad. Het zorgbeleid is ingegeven door een ideologie die leidt tot zaken zoals veel aandacht voor eigen regie van de cliënt en minder geld voor de zorg. Ik toon hoe dat werkt in een grote stad.
Een voorbeeld: ik werkte net bij Amsta toen op een vrijdagmiddag zes ME’ers een cliënt van zijn bed kwamen lichten. Dat gebeurt dus in de ouderenzorg in een stad. Dat is toch wat anders dan de ideologie van de kwetsbare oudere die langer thuis moet blijven wonen. In juli reden we met een roze Amsta-bus door de stad in het kader van Roze Loper. Daarmee geven we aan dat al onze verzorgings- en verpleeghuizen openstaan voor seksuele diversiteit en voor mensen met een andere leefstijl. Nog een voorbeeld: in onze huizen leven vele mensen met een verstandelijke beperking, met wie de familie niets meer te maken wil hebben. De realiteit in de stad toont dus dat er meer is dan wat beleidsmatig wordt geregeld.”

Aandacht voor diversiteit
“Omdat die verscheidenheid een gegeven is, wil ik de ruimte om het anders te doen, agenderen. Waar ligt de ruimte, waar niet? Ik wil die ruimte ter discussie stellen en bevechten zodat we voldoende aandacht houden voor diversiteit. Mijn ervaring is overigens dat dit bij onze partners in de stad en regio goed bespreekbaar is, want zij kennen die realiteit. Toch blijf ik de alledaagse werkelijkheid op de agenda zetten, want dat is de wereld waarin de zorgprofessionals werken.”

De discussie sijpelt door
“Ik hoop dat we tijdens Seneca Congres gezamenlijk komen tot het benoemen van een aantal zaken waar we aandacht voor moeten hebben. Ik vind het belangrijk dat we weer gevoed met goede ideeën teruggaan naar onze eigen dagelijkse gang van zaken. We zullen op Seneca Congres niet de wereld veranderen, maar ik kan wel op de discussies terugvallen. En daarna zien we elkaar het gehele jaar op diverse plaatsen weer. De discussies en de uitwisseling van ideeën zijn niet altijd zichtbaar, maar ze sijpelen door in onze dagelijkse realiteit.”