John Taks

Zijn er nu drama’s en/of veenbranden bij onze collega’s werkzaam in de zorg? Zijn de vragen van de burgers, cliënten of patiënten terecht of overvragen zij?

Als bestuurders moeten we echt kijken naar wat er aan de hand is. En dit omzetten in proactief handelen.

Want we richten ons nu nog teveel op de symptomen die we oppervlakkig waarnemen van onze collega’s in de zorg en bij de burgers die een beroep doen op de zorgverlening. Maar is er geen andere vorm van leiderschap nodig om verdere onrust te voorkomen en een betere horizon van de hoop te schetsen? Welke concrete aanpak en bestuurlijk gedrag is er dan nodig? Hoe blijven we luisteren naar onze innerlijke stem in deze razende (zorg)samenleving?

Meer informatie: